WCAG w praktyce: dostosuj swoją
stronę www!

WCAG w praktyce: dostosuj swoją | stronę www!

WCAG to skrót od Web Content Accessibility Guidelines, czyli dokumentu, który jest zbiorem porad na temat tego, jak tworzyć strony internetowe i aplikacje, dostępne cyfrowo dla osób z ograniczeniami poznawczymi lub motorycznymi. Nie dotyczy to tylko osób niepełnosprawnych, lecz również osób z czasowymi ograniczeniami (na przykład będących w trakcie rehabilitacji po wypadku), a także seniorów, których funkcjonalność poznawcza zmienia się wraz z wiekiem. Treści zgodne z wytycznymi WCAG są również dużo bardziej dostępne dla osób cierpiących na choroby ograniczające funkcjonalność motoryczną, na przykład choroba Parkinsona czy stwardnienie rozsiane. Należy pamiętać, że chociaż wytyczne dość szczegółowo opisują wszystkie zalecenia, nie jest możliwe aby zaspokoiły potrzeby wszystkich grup.

O stronach czy aplikacjach spełniających wymogi WCAG mówi się, że są „dostępne cyfrowo”, i wymogiem tym są objęte między innymi wszystkie strony internetowe oraz aplikacje należące do podmiotów publicznych, a także podmioty które wykorzystują środki publiczne. Standard WCAG wszedł w życie 4 kwietnia 2019 roku. Obecnie obowiązują wytyczne opatrzone numerem 2.1, który dodatkowo rozszerzył dotychczasowe wytyczne w zakresie równości szans i niedyskryminacji. Jeżeli nie jesteśmy podmiotem publicznym, który ma ustawowy obowiązek bycia „dostępnymi cyfrowo”, warto wprowadzić WCAG jako element zwiększenia konkurencyjności swoich platform. Zyskujemy w ten sposób również całkowicie nową grupę odbiorców i stajemy się w przestrzeni cyfrowej firmą, która robi się przystępna dla osób bardzo często wykluczonych cyfrowo. To bardzo korzystne rozwiązanie z marketingowego punktu widzenia. Wprowadzenie tych wytycznych w życie sprawi również, że wasze treści internetowe będą często bardziej użyteczne dla wszystkich. Dlatego od strony doświadczeń UI, dostosowanie strony lub aplikacji do tych wymogów czyni ją po prostu dużo bardziej atrakcyjną i przystępną.

 

WCAG 2.1 opiera się na czterech podstawowych zasadach:

1. Postrzegalność – to udogodnienia dla użytkowników polegające na tym, by mogli korzystać z dostępnych dla nich zmysłów przy korzystaniu ze strony internetowej lub aplikacji. Najważniejsze przykłady: obrazki zawierające alt tagi, audiodeskrypcja treści tekstowych (na przykład warstwa opisowa audio dla treści jak zdjęcia i grafiki), podpisy dla materiałów video, czcionki dla treści tekstowych umożliwiające powiększenie o 200% bez utraty jakości, używanie kolorów do akcentowania wyróżnionych treści, tło nie przeszkadzające w czytaniu tekstu..

 

2. Funkcjonalność – to dostosowanie funkcjonalności strony lub aplikacji tak, aby użytkownicy mogli nawigować po jej zawartości albo tylko przy pomocy samej klawiatury, albo samej myszy. Najważniejsze przykłady: nawigacja możliwa za pomocą tylko jednego narzędzia (mysz lub klawiatura), link pozwalający przeskoczyć szybko do treści („przejdź do treści”), zrozumiałe i pasujące do treści tytuły oraz linki na stronie, unikanie złożonych gestów na ekranach dotykowych lub zapewnienie dla nich prostszej alternatywy, możliwość wyłączania i zmiany skrótów klawiaturowych.

 

3. Zrozumiałość – spraw, aby treści dostępne na Twojej stronie lub aplikacji oraz sposób ich działania były jak najbardziej czytelne. Najważniejsze przykłady: prosty język pozbawiony urzędniczego żargonu, unikanie trudnych słów i wyrażeń, wyjaśnienia do skrótów, spójny wygląd i działanie elementów na wszystkich podstronach.

 

4. Solidność (w polskim i unijnym prawie określana również jako kompatybilność) – to sprawienie, by treści i funkcje działały poprawnie na wielu platformach użytkowników (przeglądarki internetowe, czytniki ekranu). Najważniejsze przykłady: kod zgodny ze standardem sieciowym HTML, zgłaszanie przez technologie asystujące pojawiających się ważnych komunikatów o działaniu strony.

Wszystkie powyższe zasady uzupełniają się wzajemnie i wskazują, w jaki sposób tworzyć bardziej dostępne treści w internecie. Dlatego, zachęcamy aby każdy twórca dostosował się do zaleceń WCAG 2.1, aby trafić do jak najszerszej grupy odbiorców.